Zelf pasta maken: recept van ‘di mama’!

Ik heb verse pasta leren maken op een kookworkshop in Italië. Zelf pasta maken lijkt bewerkelijk, maar met een beetje oefenen valt het eigenlijk ook wel mee. De ProefPubers vinden het werk niet in verhouding staan tot smaak (in vergelijking met ‘verse pasta uit een pak’), maar ik vind het gewoon leuk om te doen. En inmiddels heb ik de handigheid dat ik het prima in mijn eentje kan; de eerste keer kom je handen tekort; zorg dan voor een hulpje!

zelf pasta maken meel ei

De juiste bloem

Het recept is eenvoudig: per persoon 100 gram bloem en 1 (middelgroot) ei. Een snufje zout en een scheutje water of olijfolie en dat is alles! Over de juiste bloem is van alles te doen. Ideaal is meel van durum tarwe. Deze geeft een grovere structuur en meer elasticiteit aan je pasta, doordat het een hoog gehalte aan gluten en eiwit heeft. Het is niet overal te koop, maar in elk geval Jumbo heeft het en wellicht de Turkse winkel in de buurt. Met kristalbloem (patent) van Koopmans lukt het mij ook altijd prima.

zelf pasta maken machine

Aan het werk!

Maak van het bloem een bergje op het aanrechtblad, met in het midden een kuiltje. Hier breek je de eieren in en kluts ze met een vork door elkaar. Neem dan steeds een beetje bloem uit de rand mee en roer dit door de eiermassa. Let op dat de rand niet breekt; houd de bloem met je andere hand op zijn plaats. Er ontstaat een vla-achtige substantie in het midden en zo werk je vanuit het midden alle bloem door de eieren.  Aan het einde voeg je een klein scheutje olijfolie en zout toe. Bestuif het werkvlak met bloem en kleed het deeg regelmatig. Het moet een zachte en soepele bal worden en tegelijkertijd ook droog aanvoelen. Is het deeg té kruimelig, voeg dan iets water toe. Blijft het deeg plakkerig, voeg dan iets bloem toe (gebeurt als je te grote eieren hebt). Kneed 6 tot 10 minuten. Rol het deeg daarna in plasticfolie en laat het een half uur rusten in de koelkast.

zelf pasta maken spaghetti

Zelf spaghetti maken

Schroef de pastamachine aan je werkvlak vast en strooi een klein beetje bloem op de rollen. Stel de machine in op de eerste stand. Maak van het deeg een dikke rol en breek een stuk ter grootte van een ei af. Dit draai je door de machine en daarna vouw je de deegplak in drieën, draai een kwartslag en nogmaals op dezelfde stand door de machine. Als je dit drie keer hebt gedaan, ga je over naar de tweede stand. Bij alle volgende standen gaat het deeg maar één keer door het apparaat. De deegplak wordt steeds langer, maar niet breder. Voor spaghetti ga je door tot de een na laatste stand, dan is het deeg dun genoeg. De laatste handeling is het draaien door de spaghettisnijder.

zelf pasta maken berg spaghetti

Husselen

Ik vang de slierten op door ze over de steel van een houten lepel omhoog te houden. De deegplak loopt – als hij er eenmaal goed in zit- zelf over de rollen. Na een bal of drie verwerkt te hebben, kun je wat bloem op de rollen strooien, anders gaat het toch een beetje plakken. Als de slierten er helemaal uit zijn, leg ik ze direct op een hoopje bloem en hussel ze daar lekker door, zodat ze niet aan elkaar plakken. In kleine hoopjes laat je alle slierten goed drogen.

zelf pasta maken spaghetti vongole

Drogen

Zit er enige tijd tussen het draaien van de pasta en het koken? Ik laat de slierten ongeveer 2 uur drogen en hussel ze ieder half uur goed los door de bloem. Zo drogen ze goed en plakken ze niet aan elkaar. Ongekookt nu je de gedroogde slierten in de koelkast bewaren (je kunt ze ook invriezen). Als je de pasta direct kookt, is het al na 1 tot 2 minuten gaar. Zijn de slierten goed gedroogd, dan is de kooktijd een minuut of vijf. Proef gewoon af en toe een sliert. Want het is jammer als ze met het koken alsnog gaan plakken.

zelf pasta maken spaghetti vongole bord

Zelf pasta maken: Al vongole

Deze avond at ik de spaghetti ‘Al vongole’ (met kokkels) een heerlijk recept uit het Zilt Zoet Zeeland kookboek. Buon appetito!

Written By

Druk-druk-druk… That’s me! Klein van stuk en altijd bezig. Druk met werk en thuis met mijn twee pubers. Eten is voor mij vooral een sociale activiteit. Ik kook graag en het liefste als ik uitgebreid tijd heb. Al 20 jaar geniet ik van een kookclub met vrienden uit mijn studententijd! Heerlijk om elkaar na al die jaren nog steeds te treffen, rond een goed gevulde tafel met passende wijnen. Bij voorkeur dus een vérse, zelfgemaakte pasta, maar uit pragmatische overwegingen wordt ook het vaak een kant-en-klare variant... Het ‘koken-voor-iedere-dag’ is een ander verhaal. Het best is lastig om iedere dag iets lekkers op tafel te zetten, met kieskeurige kids. Toen ze klein waren had ik ‘Kindermenuutje-met-een-parapluutje’ bedacht, om meer variatie in kindermenu’s in restaurants te promoten. De jongens kregen regelmatig nieuwe dingen voorgeschoteld, onder het mom van een test-recept. Tot ze er achter kwamen dat het vooral een idee was. En dat deze HittePetit vééél te druk was om er écht werk van te maken….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *